Snipperdag en ikea

Na eergisteren en gisteren twee introductiecolleges te hebben gehad, staat het eerst volgende college pas weer voor vrijdag gepland. Dat betekent dat er vandaag de tijd is om nog wat praktische zaken te regelen en om het huiswerk voor vrijdag voor te bereiden. Maar omdat voor morgen dezelfde tekst op het programma staat als die ik in Amsterdam ook al twee keer gelezen heb, was er alle tijd om op zoek te gaan naar een fiets en om wat spullen voor mijn kamer te kopen.

Maar vandaag bleek maar weer eens dat Uppsala niet alleen geteisterd wordt door een ongenadige woningnood, maar ook door een onwaarschijnlijk tekort aan tweedehands fietsen. Bij maar liefst zeven verschillende fietsenhandelaars ben ik langs geweest, maar niemand had ook maar één fiets staan. Bij sommige winkels was er zelfs al een wachtrij van 15 mensen. Een wachtrij voor gebruikte fietsen … wie had dat voor mogelijk gehouden!

In de tussentijd weer een mailtje gehad van de woningbouwvereninging. Omdat er heel veel studenten op de eerste dag van de maand hun sleutel op moeten halen, hebben ze besloten in plaats van 6 uur maar 4 uur open te zijn. Waarschijnlijk denk je nu ‘wat vreemd, je zou dan toch juist langer open gaan in plaats van korter?!’ Wel, dat dacht ik dus ook en daarom heb ik er maar even over gemaild, maar de woningbouwvereniging leek geen problemen te voorzien. Ik ben benieuwd …

Maar morgen krijg ik dus in principe de sleutel en kan ik eindelijk mijn hotelkamertje inwisselen voor mijn studentenkamer. De kamer zou gemeubileerd moeten zijn met een bed, bureau en wat kasten en de rest kun je dan zelf bij elkaar shoppen. Met mijn bij de ica gekochte plastic bestek en bordjes red ik het het komend weekend nog wel, maar een kussen en dekbed heb ik wel echt morgen nodig. En dus toog ik richting het alles-bevattende bekende Zweedse warenhuis. Omdat de zoektocht naar een fiets vanochtend jammerlijk was mislukt en ik pas een buskaart met studentenkorting kan krijgen aan het eind van de maand, gingen we te voet: bijna vier kilometer heen en (gekgenoeg) evenveel kilometers terug. Dan hebben we wel een lekker Zweeds maaltje verdiend en kon meteen even inspiratie opgedaan worden voor de rest van de inrichting. Hoe ik die ooit in Flogsta ga krijgen (ongeveer 8 kilometer verderop) weet ik nog niet, al lijkt het me wel komisch om met een Billy of Pax op mijn nek dwars door de hele stad te slenteren. Voor nu bleef het bij een dekbed en een kussen, maar wordt ongetwijfeld vervolgd!

Zelfs je naam blijft hier geheim …