Mösspåtagningen

Na de forsränningen in de ochtend was het tijd voor een traditionele haring-lunch. Maar helaas vind ik haringen echt niet te eten en bovendien een uur in de wind stinken, dus dat onderdeel van Valborg sloeg ik even over. Toen de lunch erop zat, was het gelukkig meteen tijd voor het tweede hoogtepunt van de Valborg-viering in Uppsala: de zogenaamde mösspåtagning. 

De mösspåtagning is het moment dat studenten voor het eerst in het jaar weer hun traditionele studentenpet op hun hoofd zetten. Deze studentenpetten vinden hun oorsprong in 1843 toen voor het eerst de Noordse Studentenbijeenkomst werd georganiseerd. Deze bijeenkomsten vonden om beurten plaats in één van de traditionele Scandinavische studentensteden (Uppsala, Lund, Kopenhagen en Oslo) en daarbij werden dan de studenten van de andere drie universiteiten werden uitgenodigd. Op die manier werden er contacten onderhouden tussen de studenten van de vier universiteiten.

Om tijdens deze Noordse Studentbijeenkomsten toch een beetje herkenbaar te zijn, werd de studentmössa ingevoerd. Aan het model en de kleur kon iedereen dan zien van welke universiteit je kwam. Studenten uit Oslo droegen voornamelijk rode studentmössor terwijl de studenten uit Kopenhagen een zwarte studentmössa hadden voor de winter en in de zomer een witte mössa hadden met een rode band net boven de cap.

Drie verschillende studentmössor: Lund, Oslo en Uppsala (vlnr)

De studentmössor van de universiteit van Lund en Uppsala zien er op het eerste gezicht vrijwel hetzelfde uit. Het verschil zit voornamelijk in het model. De studentmössa van Lund is strakker, terwijl die van Uppsala wat losser zit . Bovendien is de binnenkant van een Lundse studentmössa rood, waar die van Uppsala geel-blauw zijn. Maar dat zie je natuurlijk niet als iemand ‘m op zijn hoofd heeft.

Hoewel de Noordse Studentbijeenkomsten al lang niet meer georganiseerd worden, zijn de studentmössor een echte traditie geworden op de Scandinavische universiteiten. Tegenwoordig heeft bijna iedereen een exemplaar thuis liggen, ook als ze niet in Lund of Uppsala studeren. Toch blijven de mösspåtagningar op de traditionele universiteiten de meest populaire om te bezoeken.

Mijn eigen studentmössa is inmiddels een collectors-item want ik heb het felbegeerde pinnetje weten te bemachtigen!

Volgens de universiteit en de politie waren er gisteren maar liefst meer dan 40.000 mensen afgekomen op de mösspåtagning in Uppsala. Deze mensenmassa verzamelt zich dan voor 15:00 uur voor het bordes van de universiteitsbibliotheek. Een paar minuten voor drieën komen de rector naar buiten en daarna wordt er afgeteld naar 15:00. Dan zwaait eerst de rector met haar studentmössa en dan volgt de hele menigte. En dat is best een heel gaaf gezicht!

Nog maar vijf minuutjes!

 

Het was gi-gan-tisch druk

 

Het mannenkoor met daarnaast de vaandeldragers van de studentnationer

Na het zwaaien met de mössa zet iedereen de pet op zijn of haar hoofd en begint een koor te zingen. Het idee is dat er dan bekende lente-liedjes gezongen worden die de hele menigte dan mee mag zingen. Maar sinds 2016 is er eerst een mannenkoor die zelf enkele liederen brengt, waarbij iedereen nog stil moet blijven. Daar zijn ze dus pas in 2016 mee begonnen en we zijn dus nog ruim op tijd om er mee te stoppen voordat het een echte traditie wordt… Ze zongen waarschijnlijk fantastisch, want daar kan ik als complete muziek-analfabeet echt niet over oordelen, maar helaas had het koor ervoor gekozen om de meest trieste en deprimerende lente-liedjes te brengen die er maar bestaan en daarmee deden ze hun naam Orphei dränger (iets van ‘de mannen van Orpheus’) ook iets te veel eer aan: het leek wel of we teruggezogen werden naar de onderwereld in plaats van dat we gezellig de lente gingen vieren.

 

Gelukkig had de beste meneer die de nummers aan elkaar praatte ook in de gaten dat het allemaal net wat te treurig was en met een aantal rake woordgrappen kreeg hij uiteindelijk de hele menigte weer mee. Bij het laatste nummer – een bekend studentnummer – kreeg het koor dan ook eindelijk de hele massa mee en kon er lekker meegezongen worden – want stiekem is dat natuurlijk waar de meeste Zweden voor naar Uppsala zijn gekomen 🙂

Hoewel ik de kans klein acht dat de universiteit deze blog ooit zal lezen, doe ik toch gewoon een aantal aanbevelingen: niet alle studenten zijn bejaard en staan al bijna met één been in het graf, dus iets modernere wijsjes dan de 18e eeuw kunnen geen kwaad als je wil dat er lekker mee gebruld wordt. Iets van ABBA was misschien wel leuk geweest, ook voor de internationale studenten. Dat 40.000 man dan gezamenlijk Mamma mia gaan zingen, dat was natuurlijk wel heel gaaf geweest en daar hadden we gegarandeerd het internationale nieuws gehaald! Maar misschien was dat allemaal iets te veel van het goede geweest voor zo’n traditionele viering…. Aan de andere kant, ach, een mens mag dromen 🙂

Of misschien volgend jaar een ander koor? 🙂

Mocht er trouwens nog iemand live op SVT naar de mösspåtagning gekeken hebben, dan hebben jullie vast wel die ene gek met een studentmössa op haar hoofd gezien – te midden van die 39.999 anderen mensen met een studentmössa op. En nu vragen jullie je natuurlijk af wie die gek dan was?! Wel, dat kan er natuurlijk maar eentje zijn!

Dat paardje zat ook al te kijken…

Oh help, nu heb ik natuurlijk de rest van de dag Mamma Mia in mijn hoofd. Maar gelukkig is er altijd een remedie om daar vanaf te komen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *