Hesa Fredrik

Wonen in Zweden (als student in ieder geval) is niet zo idyllisch als de meeste plaatjes in boeken of op het internet. Ik woon niet in een schattig rood houten huisje aan een lieflijk meertje en de elanden lopen niet door m’n tuin (want ik heb geen tuin, anders waren ze vast graag even langsgekomen).

Van de rust van wonen rond een meertje is bepaald geen sprake in de studentenwijk hier. Hoewel het absoluut niet zo’n getto is als op internet beschreven, is het hier wel vaak een kakofonie vanjewelste. Zo wonen er mensen in de flat met een piano (dat valt prima mee), mensen met een bizarre muzieksmaak waar ze de hele gang van mee willen laten genieten (valt iets minder mee) en iemand die serieus denkt dat een flatgebouw voor studenten overeenkomt met het podium van de ‘Voice of Sweden’ (valt echt niet mee). Verder hebben we nog wat verbouwingen gehad, inclusief het slopen van badkamers, en de dagelijkse schreeuw van studiefrustratie om stipt 22 uur.

Maar vandaag konden we weer iets nieuws toevoegen aan het lijstje ‘Kakofonie in een Zweeds studenthuis’. Het was vandaag immers de eerste maandag van de december en net als in Nederland betekent dat er dan een oefening wordt gedaan met het landelijke alarm. In tegenstelling tot Nederland wordt er in Zweden slechts één keer in de vier maanden geoefend, zodat ik het vandaag pas voor het eerst meemaakte. En ik was daar dus niet van op de hoogte waardoor ik om drie uur ’s middags vreemd om me heen keek toen er een hels kabaal vanaf het dak van onze flat klonk.

Het geluid komt niet helemaal overeen met dat in Nederland. Er waar die in Nederland er al niet voor door kan gaan als een muzikale symfonie is dat er in Zweden zelfs niet beter op. Hoewel het geluid een paar minuten lang doorging, heb ik het geluid helaas niet kunnen vastleggen en het is ook niet mogelijk om dat op papier weer te geven.

Maar gelukkig was daar Oscar Frederik Rydvqvist die in 1931 het geluid omschreef als Hesa Fredrik (hese Frederik), met andere woorden precies zoals Rydqvist zelf klonk als hij sprak. En ik denk dat dat een aardige representatie is van hoe het geluid klonk. Een andere mogelijkheid zou zijn het geluid van laag overvliegend vliegtuig die steeds weer opnieuw over je huis in vliegt. Of dat van een scheepshoorn waar een badeend in verstopt zit. Of een neushoorn die de afslag naar de Nijl gemist heeft.

Ik snap dat deze omschrijving nog niet helemaal een goed ‘beeld’ schept van het geluid, daarom ga ik proberen het nog eens op te nemen. Over drie maanden hebben we nog een kans. Maar laten we in ieder geval hopen dat het pas over drie maanden is, want als we het eerder horen is er iets goed mis.