Flogsta scream

Ik woon inmiddels al weer een paar weekjes op Flogsta, de studentenwijk van Uppsala. Inmiddels mag van mij daarom wel verwacht worden dat ik een beetje ingeburgerd ben. Dat is ook wel redelijk gelukt. Zo heb ik de tvättstuga gevonden (een groot washok met een stuk of acht mega grote wasmachines) en zowaar ook een moment op de dag waarop deze niet allemaal in gebruik zijn. Ook heb ik het pad naar het natuurgebied achter de wijk gevonden en de eerste Chinees met een fiets van de helling zien donderen (en even voor de duidelijkheid: ook in Zweden hebben de fietsen gewoon remmen).

Maar er blijft er iets waar ik maar lastig aan kan wennen. Ik liet er al een keer bijna een bord door vallen tijdens het afwassen … Ik schrok er al eens wakker van … En heb ook mijn bureau al eens onder de cola gegoten toen ik er door uitschoot met inschenken …

De Flogsta scream.

Om precies 22:00 gooien de meeste studenten hier hun raam open om een minuut lang de longen uit hun lijf te schreeuwen. Waarom dat precies gebeurt, weet eigenlijk niemand, maar iedereen doet er enthousiast aan mee. En het klinkt ongeveer zo:

 

 

Tot nu toe heb ik er zelf nog niet aan meegedaan. Deels omdat ik de tijd weer eens vergeten ben, deels omdat ik nog cola van mijn bureau aan het poetsen was, maar vooral omdat ik geen flauw idee heb waarom ik een minuut lang schreeuwend uit het raam zou hangen. Maar misschien denk ik daar rond de tentamenweek heel anders over 😛