Eerbetoon aan Ingvar Kamprad

Toen ik gister landde op Zweden en mijn telefoon ook inzag dat ik in een ander land was, vlogen de push-berichten me om de oren. De helft had betrekking op uitermate goed nieuws (hoi Amsterdammers! 7 punten!!!), het ander op wat minder goed nieuws: de geestelijk vader van de Billy, van blauwe architectonische hoogstandjes en van menig echtscheiding vanwege ontbrekende moertjes is er niet meer.

De oprichter van de IKEA is dus overleden. Vanzelfsprekend stonden de kranten er hier in Zweden meteen vol mee, maar ik was ook wel benieuwd hoe ze dat bij IKEA zelf deden en daarom toog ik zondagavond naar de andere kant van de stad. En oh ja, ik moest ook weer een pannenset hebben nadat de mijne gejat is.

Bij aankomst was er niets te zien. Geen halfstok-hangende vlaggen, geen zwart-wit foto van Kamrad bij de ingang noch een berichtje op het digitale informatiebord bij de ingang.

Het kleine eerbetoon aan Ingvar Kamprad

Maar toen ik vanuit de uitgang van de IKEA naar het busstation liep – met splinternieuwe pannenset onder de arm (en nog wat andere troepjes die ik eigenlijk niet nodig heb) – zag ik een heel klein lichtje branden in één van de plantenbakken. Daarachter stond een IKEA-fotolijstje met een zwart-wit foto van Ingvar Kamprad.

Een mooi, klein eerbetoon aan de grootse oprichter van IKEA. Maar tegelijkertijd zorgde het ook voor een grote glimlach bij mij… Ze zijn vergeten het plastic-beschermlaagje van het glasplaatje af te halen waardoor er nu een recycle-logo op het voorhoofd van Ingvar staat.

“En het stond nog zo duidelijk op de handleiding!” gniffelde ik bij mijzelf. Had ik toen maar geweten wat ik nu weet…

Want ’s avonds thuis aangekomen pakte ik vol enthousiasme m’n pannen uit. Tot mijn verbazing viel er ineens een zakje met schroeven en moeren uit… En waren er nog twee losse handvatten … En vielen er twee vierkanten, metalen dingetjes uit waarvan ik geen idee had wat ik er mee moest. Nooit geweten dat pannen in elkaar geschroefd moesten worden, maar gelukkig was daar de befaamde handleiding en kon ik aan de slag.

Het oorlogsgebied…

Herstel: dacht ik dat ik aan de slag kon… want er ging toch even iets goed mis. Want hoezo moet je ineens gereedschap hebben om een pan in elkaar te zetten?!?!

Gelukkig had ik nog ergens zo’n multifunctionele inbussleutel liggen! Maar na een kwartiertje zoeken bleek dat ik waarschijnlijk het enige IKEA-product heb gekocht waar je geen inbussleutel voor nodig hebt, maar een kruiskopschroevendraaier. En laat ik die nu net niet hebben *zucht*.

Maar gelukkig had ik nog een mes. Ook van IKEA. En daarmee kun je alles oplossen! Het duurde flink wat langer dan gedacht maar uiteindelijk had ik dan m’n pannetjes – met handvat! – op het vuur staan! Samen met mijn rookworst!

Uiteindelijk kwam alles goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *