Boeken zoeken én vinden

De structuur van de universiteit Uppsala is een beetje ingewikkeld. Iemand van de studentkår (een soort mini-vakbond voor studenten) heeft geprobeerd ons dat uit te leggen in een overzichtelijke powerpoint-sheet die vrij veel weg had van het soort tekeningen dat ik maakte als tweejarige. Een hoop kris-kras van lijntjes dus.

Binnen de opleiding is het al evenmin makkelijk om als nieuwe, buitenlandse student door te krijgen hoe alles precies in elkaar steekt. Zo studeer ik dus Scandinavistiek en dat is onderdeel van het literatuurwetenschappelijke instituut. Máár afhankelijk van je afstudeerrichting ben je als student onderdeel van óf het literatuurwetenschappelijke instituut óf het instituut Scandinavische talen. Beide instituten vallen dan vervolgens onder de historische-filosofische faculteit. Zo!

Toen ik dat de eerste keer hoorde, zag ik het belang er niet zo van in om deze hele structuur van buiten te kennen. Helaas was die er wel degelijk, want de vakken die ik volg worden georganiseerd door drie verschillende instituten. Dat betekent dus drie verschillende plekken in het gebouw. Nou is dat het grootste probleem niet, dat is immers de zoektocht naar de cursusliteratuur. Al die instituten hebben immers een eigen mini-bibliotheek waar alle verplichte vakliteratuur te vinden is. Maar deze zijn bepaald niet gemakkelijk te vinden. Bovendien is er ook nog eens een speciale bibliotheek voor alle geesteswetenschappen waar dan met een beetje geluk ook nog een paar exemplaren zouden kunnen staan.

Zouden kunnen staan ja, want daar komt het tweede addertje onder het gras vandaan … Net als zo ongeveer overal zijn er ook hier nooit voldoende cursusboeken beschikbaar en kunnen deze bovendien 30 dagen (!) geleend worden. De eerste twee weken keek ik daarom nogal verbaasd om me heen als enkele van mijn  Zweedse klasgenoten als volwaardige Usain Bolts uit de collegebanken wegvlogen, maar inmiddels weet ik waarom: als eerste bij het cursusmateriaal voor volgende week zijn is ware topsport hier!

Het laat zich misschien een beetje vergelijken met een triatlon. Het eerste onderdeel is achterhalen van welke instituut het vak is dat je nu volgt en welke literatuur je precies moet hebben voor de komende colleges. En iedere student weet dat jezelf een weg banen door websites van universiteiten een kunst op zich is! Stap twee is vervolgens de 100-meter sprint naar de juiste mini-bibliotheek en hopen dat het boek daar staat. Zo niet, dan hebben ze de finish stiekem 100 meter verderop gelegd bij de andere bibliotheek. Stap drie zou ik dan – met gevoel voor drama – een potje vrij-worstelen willen noemen die pas eindigt met het bliepje van het uitleenapparaat.

Gelukkig zijn de meeste studiegenoten hier de moeilijksten niet en kopiëren ze dan vervolgens alsnog de leesstof voor de hele klas!

En toch proberen we volgende week alvast een kleine voorsprong te nemen door zo dicht mogelijk bij de deur te gaan zitten 🙂